Lidwien

Lidwien: "Vorig jaar september rijpte in mijn hoofd het plan om mijn sportschoolabonnement op te zeggen. Mijn lievelingslerares had net de sportschool verlaten, en ik vond fitness maar een saaie en droevige bezigheid. Sta je daar in je eentje fanatiek te doen op een crosstrainer, terwijl de zon buiten lekker schijnt. Omdat ik last heb van slijtage aan mijn knieën, zijn veel groepslessen voor mij niet haalbaar, dus waarom zou ik nog blijven rondhangen in die herrie daar, bedacht ik? Het jaar ervoor was ik vaak ziek geweest, een resultaat van het als zelfstandig ondernemer werkweken draaien van 60 uur, en te snel weer starten na een zware knie-operatie. Ik had me er al bij neergelegd dat ik beperkt was, had bijvoorbeeld een elektrische fiets gekocht. Tenslotte was ik al 61, dus normaal toch dat je kwaaltjes krijgt? Door wat oude schouderklachten, was ik ook voorzichtig met oefeningen waarbij ik op mijn armen moest steunen.

Een lieve lerares van de sportschool zag mij lopen met mijn ziel onder mijn arm, en voelde haarscherp aan dat ik daar mijn langste tijd had gehad. Zij vroeg of PT wellicht iets voor me zou zijn. Beleefd antwoordde ik dat ik er over na zou denken. Intussen dacht ik: Dat is veel te chique voor mij en dat kost natuurlijk een vermogen. De mensen zullen wel denken: die is verwaand met haar PT.
Ze vroeg daarop of de trainer me eens zou mogen bellen. Ik zei wel ja, maar ik dacht: hij kan me wel bellen maar ik doe het toch niet.


Enkele weken later belde Sven me en vroeg of ik een gratis proefles wilde.
 Dat leek me wel wat, dus ik nam het aanbod aan. Ik was verbaasd dat hij de eerste les al naar mijn doelen vroeg, schrok toen hij me ging wegen en meten, en bleek blij verrast over de proefles. Toch maar met een serie gestart dus, met als hoofddoel meer conditie, en verder een iets strakkere buik. Afvallen vond ik niet nodig, ja misschien een kilo of drie. Dan zitten je kleren net iets mooier.

Aldus startte ik een jaar geleden met trainen. Weer viel ik van de ene verbazing in de andere. Ik moest bijvoorbeeld bankdrukken. Ik dacht: die Sven is gek, dat is iets voor bodybuilders, niet voor zo’n ouwe taart als ik. Morgen kan ik vast niks meer.
 Sven begint bij mijn tegensputterende opmerkingen meestal een beetje te lachen, maar zet wel door. Hij observeert je namelijk erg goed, en zodra hij ziet dat een oefening te zwaar wordt, stoppen we meteen. Spierpijn blijft dus meestal uit, net als blessures. En toch gaan we steeds een stapje verder, overschrijden grens na grens van mijn kunnen.

Als echte Bourgondiër had ik al helemaal geen zin in zijn voedingsadviezen.Toen Sven me dus tips begon te geven, dacht ik: “Ja doei, wat is er nog aan als ik als een monnik moet gaan leven.”
 Maar toch ging ik ongemerkt een en ander aan mijn eetpatroon veranderen. Beste tip: ‘s morgens flink eten, want dan heb je voorlopig geen honger.’ Die snelle Jelles, mijn ochtend-tussendoortje, heb ik dus al een jaar niet meer aangeraakt. Natuurlijk kan er meer af, maar lijnen heb ik nog nooit gedaan en zal ik ook nooit gaan doen. Ik eet nog steeds lekker en drink mijn wijntje, vooral in het weekend.

Het is nu bijna een jaar later en ik heb net een jaarcontract bij Sven getekend. Ik ging namelijk steeds meer uitkijken naar het uurtje individuele, op mijn lijf afgestemde programma. Het is afwisselend en gezellig, ik word een uur per week persoonlijk aangestuurd en Sven legt elke oefening geduldig uit en doet die voor.
 Ik ben het afgelopen jaar niet ziek thuis geweest. Mijn conditie is aanzienlijk verbeterd. Het levert me dus geld op, want als zelfstandig ondernemer betekent ziekte bij mij, dat ik geen rekeningen kan sturen. Aan de andere kant heb ik wel nieuwe kleren moeten kopen, want alles slobberde om mijn lijf en zakte af. Wegen en meten doen we niet zo aan, maar ik kan wel maat 38 aan nu, en soms zelfs 36. Ook heb ik eindelijk weer eens jurken gekocht, nu mijn lijf er niet meer uitziet als een kroket.


Ik doe nu naast de PT weer andere lessen, heb er weer zin in. Bijkomend effect is de verbetering van mijn concentratie. Omdat veel oefeningen uit een combinatie van bewegingen bestaan, zoals het boksen, moet ik wel mijn hoofd erbij houden.

Ik voel me dus geen 62-jarige met kwaaltjes, maar een gezonde energieke vrouw, die overal zin in heeft!"

Zie ook: Facebook Sven Personal Training

Foto-Lidwien Foto-Lidwien-na